← Blog'a dön

Randevuyu aldınız; şimdi kafanızda yeni sorular dönmeye başladı: Çocuğuma ne söyleyeceğim? Odada yalnız mı kalacak? Ya içeri girmek istemezse? Bu sorular son derece doğaldır — ve çoğu ebeveynin ilk seanstan önce yaşadığı kaygı, sürecin nasıl işlediğini bilmemekten kaynaklanır. Bu yazıda ilk görüşmeden itibaren neler olacağını adım adım anlatacağım; böylece hem siz hem çocuğunuz sürece daha rahat başlarsınız.

Önemli düzeltme: ilk görüşmeye çocuk gelmez

En sık yanlış bilinen nokta budur. Oyun terapisi sürecinde ilk randevu, yalnızca ebeveynlerle yapılan bir tanışma ve değerlendirme görüşmesidir. Bunun iki nedeni var:

  • Çocuğu korumak: Kendi sorunlarının konuşulduğu bir odada oturmak, çocuk için etiketleyici ve kaygı vericidir. "Bak, uzmana seni anlatıyoruz" mesajı süreci daha başlamadan zorlaştırır.
  • Doğru bilgi almak: Gebelik döneminden bugüne gelişim öyküsü, uyku-yeme düzeni, okul deneyimleri, ailedeki değişimler... Bunlar ancak ebeveynle sakin bir görüşmede konuşulabilir.

Bu ebeveyn görüşmesinde ben de size süreci, çalışma biçimimi ve mesleki sınırlarımı anlatırım; sorularınızı sorarsınız. Hangi uzmanın ne yaptığını merak ediyorsanız hangi uzmana başvurmalı rehberine göz atabilirsiniz.

Çocuğunuza ilk seansı nasıl anlatmalısınız?

Çocukla tanışma seansından önce ebeveynlerin en çok zorlandığı konu "ne söyleyeceğiz" olur. Önerim kısa, dürüst ve oyun odaklı bir açıklamadır:

Şöyle diyebilirsiniz: "Yarın Batıkan Amca'ya gideceğiz. Orada bir sürü oyuncak olan bir oda var; istediğin gibi oynayabiliyorsun. O, çocuklarla oynayan ve onları dinleyen biri."

Kaçınmanız gerekenler: "Doktora gidiyoruz" (muayene korkusu uyandırır), "Sana bir şey yapmayacak, korkma" (korkulacak bir şey olduğu mesajını verir) ve "Uslu durursan..." tarzı pazarlıklar. Terapi bir ceza ya da sınav değildir; öyle sunulmamalıdır.

Çocukla ilk seans: odada neler yaşanır?

1
Tanışma ve odayı keşif. Çocuk oyun odasına girer; oyuncakları, kum havuzunu, boyaları keşfeder. İlk dakikalarda hiçbir şey "yapması" beklenmez.
2
Serbest oyun. Çocuk neyle oynayacağını kendisi seçer. Ben yönlendirmem; izler, eşlik eder ve duygularını yansıtırım. Kontrol çocuktadır — bu, güven ilişkisinin temelidir.
3
Gözlem. Oyun seçimleri, tekrar eden temalar, sınırlarla ilişkisi ve duygu ifadeleri bana çocuğun iç dünyası hakkında ilk ipuçlarını verir.
4
Kapanış. Seans sonunda odadan ayrılış da nazikçe yapılandırılır. Çocuk "buraya yine gelmek istiyorum" duygusuyla ayrılıyorsa ilk seans amacına ulaşmıştır.

Ya çocuğum içeri girmek istemezse?

Olur ve sorun değildir. Bazı çocuklar ilk seansta ebeveyn odada beklerken kapı açık oynamayı tercih eder; bazıları birkaç seans ısınma süresi ister. Bu direnç, terapinin işe yaramayacağının değil, çocuğun kendi hızının göstergesidir — saygı duyulur ve zorlanmaz.

Ebeveyn olarak siz nerede olacaksınız?

Küçük yaş grubunda genellikle bekleme alanında olursunuz; ihtiyaç hâlinde ilk seanslarda kısa süre odada kalınabilir. Seans sonrasında size çocuğun "neler anlattığını" değil, sürecin nasıl gittiğini aktarırım — çünkü oyun odasında olanların gizliliği, çocuğun bana güvenmesinin ön koşuludur. Düzenli ebeveyn görüşmeleriyle ilerlemeyi birlikte değerlendiririz.

İlk seanstan önce pratik hazırlık

  • Seansı yoğun bir günün sonuna değil, çocuğun dinlenmiş olduğu bir saate koyun.
  • Aç gelmemesine dikkat edin; acıkmış çocuk kaygılı çocuktur.
  • Rahat, kirlenmesinde sakınca olmayan kıyafet giydirin — boyalar ve kum ciddi iştir.
  • Seans sonrası "Ne anlattın? Ne dedi?" diye sorgulamayın; "Nasıldı, güzel vakit geçirdin mi?" yeterli.

İzmir'de Bayraklı, Karşıyaka, Gaziemir ve Bergama'da yüz yüze çalışıyorum. Sürecin toplam uzunluğunu merak ediyorsanız oyun terapisi kaç seans sürer yazısına geçebilirsiniz.

Yöntemin kapsamı, kimlere uygun olduğu ve randevu seçenekleri için İzmir oyun terapisi hizmeti ve görüşme seçenekleri sayfasına göz atabilirsiniz.

Başlamaya hazır mısınız? Çocuğunuzun durumunu WhatsApp üzerinden kısaca paylaşın; ebeveyn ön görüşmesini birlikte planlayalım.